Fernand Toussaint (1873-1955)
Fernand Toussaint (1873-1955) Fernand Toussaint (1873-1955)-2 Fernand Toussaint (1873-1955)-3 Fernand Toussaint (1873-1955)-4 Fernand Toussaint (1873-1955)-5 Fernand Toussaint (1873-1955)-6 Fernand Toussaint (1873-1955)-7 Fernand Toussaint (1873-1955)-8

Fernand Toussaint (1873-1955)

Beschrijving

Fernand Toussaint (1873-1955)

 

De Brusselse schilder Fernand Toussaint (1873-1956), die een jaar voor de eerste impressionistische tentoonstelling is geboren, startte zijn opleiding aan de kunstacademie van Brussel onder de portretschilder Jean-François Portaels. Portaels legde grote nadruk op de studie in het tekenen. Hierna studeerde Toussaint aan de Parijse Academie. Na deze opleiding te hebben afgerond nam hij voor het eerst deel aan een tentoonstelling (Salon des Artistes Francais). In 1929 kreeg Toussaint voor het portret van een vrouw, getiteld de lente, de Gouden Medaille van de Parijse Salon. Het schilderij werd in het tijdschrift L’Illustration in kleur afgedrukt. Toussaint kreeg grote bekendheid in de kunstwereld en zijn werk hangt o.a. in grote musea in Antwerpen en Grenoble. Naast zijn portretten, waarvoor hij veel opdrachten van rijke burgers en adellijke families kreeg, is hij ook bekend om zijn prachtige stillevens en landschappen.
Het schilderij dat door ons wordt aangeboden is een prachtig voorbeeld van een impressionistisch landschap. 

 

Zonnige tuin met landhuis
Olieverf op paneel. Afmetingen ca 18*11 cm. De lijst komt uit het atelier van Gabriel van Thienen.

 

 

Impressionisme.

 

In 1874 wordt de eerste impressionistische tentoonstelling gehouden en sindsdien is het impressionisme een van de meest populaire stroming in de kunst. De belangstelling voor impressionistische schilderijen lijkt nooit te slijten, terwijl tegelijkertijd het Impressionisme een verloren wereld lijkt te vertegenwoordigen van verstilde landschappen en gezellige stadsgezichten; een gezelligheid die niet van deze tijd lijkt te zijn.

Een impressionistisch schilderij is in de kern realistisch: het is een gegeven moment in de tijd, een effect van licht en kleur die per definitie vluchtig is. Het impressionisme heeft geen bepaald systeem en misschien kunnen we wel stellen dat het gebrek aan systeem een van de redenen is, waarom deze stroming zo populair was; in het verleden en heden. Niemand kan zich geïntimideerd of beledigd voelen door een impressionistisch schilderij.

Louis Leroy, een criticus, was de eerste die sprak van een school van “impressionisten”, een term die hij baseerde op de titel van een schilderij van Claude Monet (1840-1926) die was opgenomen in de eerste tentoonstelling van de Impressionisten in1874 in de fotostudio van de fotograaf Nadar. De expositie was een belangrijke historische gebeurtenis, omdat hij georganiseerd was door een groep kunstenaars buiten het apparaat van de Salon en de jury’s om: de eerste van vele onafhankelijke, separatistische groepstentoonstellingen die de geschiedenis van de avant-garde kunst in de moderne tijd tekent.

Met het impressionisme wordt een punt bereikt waarop het schilderij ophoudt vrijwel uitsluitend of zelfs op de eerste plaats een imitatie te zijn van de natuur (Turner had natuurlijk “impressionistische” schilderijen gemaakt maar nu maakte een hele groep kunstenaars dergelijke schilderijen). In het werk van de impressionisten zien we de reflectie van het zonlicht op water en de patronen van de wolken die langs de hemel bewegen. Dit is de wereld zoals wij die eigenlijk zien: niet een vast, absoluut perspectief binnen het beperkte kader van de lijst, maar duizend verschillende blikken van een voortdurend veranderende scene door een oog dat voortdurend in beweging is.

Wellicht was de afstand die een schilder als Monet nam ten opzichte van de realisten, niet alleen door verschillende esthetische motieven ingegeven maar ook door persoonlijke en sociale overwegingen. In 1871 had Frankrijk een vernederende nederlaag geleden tegen het Pruisische leger. De voorwaarden van de vrede na de Frans-Pruisische Oorlog (1870-1871) zorgden in Frankrijk voor een economische malaise. De voorwaarden van het verdrag met het nieuw opgerichte Duitse Rijk zorgden voor een opstand in Parijs. Een onafhankelijke, socialistische regering werd opgericht, die bekend stond als de Commune. De regering bestond minder dan een jaar en werd brutaal opzijgezet door het leger met enorme verliezen onder de arbeiders van de militie. Zelfs degenen die niet deel hadden genomen aan de strijd hadden verschrikkelijke ontberingen geleden. De oorlog en de daaruit voortvloeiende Commune lieten hun littekens achter op Parijs en het gemoed van de burgers. Onder de kunstenaars die opgingen in de impressionistische groep, hadden velen geleden onder de oorlog en de nasleep ervan. De nieuwe esthetiek die door Monet en de impressionisten werd ontwikkeld was zowel een lenigende als een esthetische respons op de formele innovaties van de realistische, romantische en neoklassieke voorgangers. De impressionisten keerden zich af van het realisme en er komt een ontwikkeling in de richting van een meer intuïtief begrijpen van de realiteit.